TÜR DETAYI

Kaya Kartalı

Golden Eagle Aquila chrysaetos
Görülme
Yıl Boyu
Kaya Kartalı - Aquila chrysaetos kuş görseli © Ornito.org
Fiziksel özellikleri
Boy Boy 75-88 cm
Kanat Açıklığı Kanat Açıklığı 190-227 cm
Ağırlık Ağırlık 3000-6700 gr
Görüldüğü İller
Kaya Kartalı Türkiye dağılım haritası
İllere göre görüldüğü aylar
İllere göre görüldüğü aylar
Türün sesi
Türün videoları
Videolar (1)
Koruma Durumu
IUCNBERNCITESMAKOSB
LCEk-IIEk-II-Ek-III
Kod Açıklamaları >

Yayılışı

Kaya Kartalı, Kuzey Yarımküre'nin en geniş yayılışlı büyük kartallarından biridir. Kuzey Amerika'nın batısı, Avrupa, Kuzey Afrika'nın dağlık kesimleri ve Asya boyunca Japonya'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada bulunur. Avrupa'da özellikle İber Yarımadası, İskoçya, İskandinavya, Alpler, Balkanlar ve doğudaki dağ sistemlerinde görülür. Türkiye'de yıl boyunca görülen yerleşik bir türdür ve uygun habitatların bulunduğu birçok bölgede ürer. Ege ve Akdeniz'in dağlık kesimleri, İç Anadolu, Toroslar, Karadeniz'in iç dağları ile Doğu ve Güneydoğu Anadolu önemli yaşam alanları arasındadır. Erişkin çiftler geniş üreme bölgelerine bağlı kalır ve aynı alanı uzun yıllar kullanabilir; bu güçlü alan bağlılığı türün yerleşik karakterinin belirgin özelliklerinden biridir. Genç bireyler ise eş ve bölge edinmeden önce çok daha geniş alanlarda dolaşabilir. Kuzeyde yaşayan bazı popülasyonlarda kışın güneye veya daha alçak bölgelere hareket görülse de Türkiye'deki kuşların önemli bölümü yerleşik karakter gösterir.

Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri

Kaya Kartalı iri, güçlü ve etkileyici görünümlü bir kartaldır. Erişkinlerin genel tüy rengi koyu kahverengidir; ense ve başın arka bölümündeki altın sarısı ile açık kahverengi tüyler türün en karakteristik özelliklerindendir. Baş güçlü, gaga iri ve keskin kancalıdır. Bacaklar diğer gerçek kartallarda olduğu gibi parmaklara kadar tüylerle kaplıdır. Kuyruk gövdeye oranla uzun, kanatlar geniş ve uçları belirgin biçimde parmaklıdır. Genç bireylerde kanatların altında ve kuyruğun tabanında geniş beyaz alanlar bulunur; kuyruğun ucundaki koyu bant belirgindir. Bu beyazlık yaş ilerledikçe azalır ve erişkin tüy yapısı birkaç yıl içinde gelişir. Uçuşta geniş kanatlarını hafifçe yukarı kaldırarak süzülmesi karakteristiktir. Termal hava akımlarından ve dağ yamaçlarında oluşan yükselici rüzgârlardan ustalıkla yararlanır. Şah Kartal ve Bozkır Kartalı ile karıştırılabilse de uzun kuyruğu, altın renkli ensesi, kanat yapısı ve gençlerdeki beyaz kanat-kuyruk deseni ayırımda önemlidir. Dişiler genel olarak erkeklerden daha iri ve güçlü yapılıdır.

Habitat

Kaya Kartalı açık arazilerle sarp kayalıkların birlikte bulunduğu geniş ve sakin bölgeleri tercih eder. Dağlar, yüksek platolar, bozkırlar, yarı kurak vadiler, kayalık yamaçlar, alpin çayırlar ve seyrek ağaçlı açık alanlar başlıca habitatlarıdır. Yoğun ve kesintisiz ormanlardan genellikle kaçınır; avını havadan görebileceği açık arazilere ihtiyaç duyar. Üreme için çoğunlukla sarp uçurumlarda bulunan korunaklı kaya çıkıntılarını, geniş rafları ve oyukları seçer. Daha seyrek olarak büyük ağaçlara da yuva yapabilir. Bir çiftin yaşam alanında birden fazla alternatif yuva bulunabilir ve bunlar farklı yıllarda dönüşümlü olarak kullanılabilir. Dallardan yapılan büyük yuvalar yıllar boyunca yeni malzeme eklenmesiyle oldukça hacimli hale gelebilir. Çiftler genellikle uzun süreli eş bağı kurar ve aynı bölgeyi yıllarca savunur. Üreme alanının çevresinde tavşan, kemirgen ve diğer uygun avların yaşayabileceği geniş açık sahaların bulunması önemlidir. İnsan rahatsızlığı, yuva çevresindeki yoğun faaliyetler, enerji hatları ve yasa dışı öldürme yerel çiftler için risk oluşturabilir.

Beslenme

Kaya Kartalı güçlü ve çok yönlü bir avcıdır. Beslenmesinde tavşanlar, yabani tavşanlar, yer sincapları ve diğer orta boy memeliler önemli yer tutar; uygun bölgelerde kuşlar, sürüngenler ve farklı küçük omurgalıları da avlayabilir. Avını çoğunlukla yüksekten süzülerek veya bir kaya çıkıntısından çevreyi gözleyerek belirler. Hedefini gördüğünde hızlı bir alçalışla yaklaşır ve güçlü pençeleriyle yakalar. Dağlık arazinin eğimini ve yükselici hava akımlarını kullanarak avına fark edilmeden yaklaşabilir. Canlı av temel besin kaynağı olmakla birlikte özellikle kışın ve avın azaldığı dönemlerde leşlerden de yararlanır. Güçlü ayakları ve pençeleri kendisinden oldukça iri görünen avları etkisiz hale getirebilmesine olanak verir. Üreme döneminde yakalanan avlar yuvaya taşınarak yavruların beslenmesinde kullanılır.