Yayılışı
Kara Sumru, Kuzey Yarımküre'nin ılıman kuşağında geniş fakat parçalı bir dağılıma sahip göçmen bir sumru türüdür. Avrasya'daki ana üreme alanları Avrupa'nın iç kesimlerinden başlayarak doğuya doğru Rusya, Batı ve Orta Asya'ya kadar uzanır. Ayrıca Kuzey Amerika'da ayrı bir alt türle temsil edilir. Avrupa ve Asya'da üreyen kuşlar sonbaharda güneye doğru uzun mesafeli göçe çıkar ve büyük ölçüde Afrika'nın batı kıyıları boyunca kışlar. İlkbahar göçü çoğunlukla nisan-mayıs, güneye dönüş ise temmuz-eylül döneminde belirginleşir. Göç sırasında yüzlerce, uygun koşullarda binlerce bireyin bir araya geldiği topluluklar oluşabilir. Türkiye, Avrasya üreme alanları ile Afrika kışlama bölgeleri arasındaki göç güzergâhlarından biri üzerinde bulunur. Bu nedenle özellikle ilkbahar ve sonbaharda göller, deltalar, lagünler, baraj gölleri ve diğer sulak alanlarda görülür. Göç dönemlerinde iç sulardan deniz kıyılarına kadar oldukça farklı su ortamlarından yararlanabilir.
Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri
Küçük, zarif yapılı, uzun ve sivri kanatlı bir bataklık sumrusudur. Yaklaşık 23–28 cm boya, 57–68 cm civarında kanat açıklığına ulaşır; ağırlığı çoğunlukla 65–75 gram dolayındadır. Üreme giysisindeki erişkin son derece karakteristiktir. Baş, boyun, göğüs ve karın koyu füme-siyah renkte, sırt ve kanatların üst yüzeyi koyu gridir. Kuyruk ve kanatlar gövdeye oranla daha açık görünür; kuyruk diğer birçok sumrudaki kadar uzun ve derin çatallı değildir. Gaga ince, sivri ve siyahtır; bacaklar koyu kırmızımsı tonlarda olabilir. Üreme dışı giyside görünüş önemli ölçüde değişir. Alt taraf beyazlaşır, üst taraf gri kalır; başta koyu renkli bölgeler ve göğsün yanlarında karakteristik koyu lekeler görülür. Genç kuşlar kahverengimsi ve pullu görünümlü sırt desenleriyle erişkinlerden ayrılır. Uçuşu hafif, çevik ve çoğu zaman düzensizdir; su üzerinde sürekli yön değiştirerek dolaşması tipiktir. Akkanatlı Sumru ve Bıyıklı Sumru ile karıştırılabilir, ancak tüy desenleri, kanat ve kuyruk renkleriyle dikkatli gözlemde ayrılabilir.
Habitat
Üreme döneminde esas olarak tatlı su sulak alanlarına bağlıdır. Sığ göller, göletler, geniş bataklıklar, taşkın alanları, yavaş akan nehirlerin çevresi ve yoğun sucul bitki örtüsüne sahip sazlık sistemleri başlıca üreme habitatlarıdır. Özellikle açık su yüzeyleriyle yüzen veya su yüzeyine çıkan bitki örtüsünün birlikte bulunduğu alanları tercih eder. Genellikle koloniler halinde ürer. Yuvası suyun hemen üzerinde bulunan bitki kümeleri, yüzen bitkiler veya saz parçalarından oluşan küçük bir platform şeklindedir ve su seviyesindeki değişimlerden kolayca etkilenebilir. Bu nedenle üreme alanlarındaki ani su seviyesi değişiklikleri kolonilerin başarısını ciddi biçimde azaltabilir. Göç döneminde habitat seçimi çok daha geniştir; büyük göller, barajlar, nehirler, deltalar, lagünler, haliçler ve deniz kıyıları kullanılabilir. Kışlama döneminde ise denizle ilişkisi belirgin biçimde artar ve Afrika kıyılarında açık deniz üzerinde de beslenebilir. Sulak alanların kurutulması, su rejiminin değiştirilmesi, sucul bitki örtüsünün kaybı ve yoğun insan faaliyetleri özellikle üreme habitatlarının kalitesini düşürebilir.
Beslenme
Kara Sumru'nun beslenmesinin önemli bölümünü sucul böcekler ve bunların larvaları oluşturur. Bunun yanında küçük balıklar, örümcekler, iribaşlar, sülükler, küçük kurbağalar ve diğer küçük su canlılarını da tüketebilir. Avlanma biçimi klasik deniz sumrularından bir miktar farklıdır. Genellikle su yüzeyinin birkaç metre üzerinde hafif ve kıvrak bir uçuşla dolaşır, başını aşağı çevirerek suyu ve yüzeydeki bitkileri sürekli tarar. Bir av fark ettiğinde hızla alçalır ve ince gagasıyla su yüzeyinden veya hemen altından avını toplar. Çoğunlukla yüksekten dik biçimde suya dalmak yerine yüzeye yakın avlanır; zaman zaman havadaki böcekleri de uçuş sırasında yakalar. Bataklık ve göllerde sucul böceklerin yoğunlaştığı bölgelerde uzun süre aynı alan üzerinde ileri geri uçabilir. Göç sırasında toplu beslenme davranışı daha belirgin hale gelir ve çok sayıda kuş aynı su yüzeyi üzerinde avlanabilir. Kışlama alanlarında deniz ortamına geçmesiyle küçük balıkların beslenmedeki önemi artabilir. Besin kaynaklarının bolluğu, özellikle yavruların hızla gelişmesi gereken üreme döneminde koloninin başarısını doğrudan etkileyen önemli unsurlardan biridir.