Mahmuzlu incirkuşu

Mahmuzlu İncirkuşu, üreme alanları Orta ve Doğu Asya'nın geniş bozkır kuşağında bulunan uzun mesafeli göçmen bir incirkuşudur. Batı Sibirya ve Kazakistan'dan doğuya doğru Moğolistan, Transbaykal bölgesi, Uzak Doğu Rusya ve Çin'in kuzey kesimlerine kadar uzanan açık otlaklarda ürer. Kışı ağırlıkla Hint alt kıtası, Güney Çin ve Güneydoğu Asya'da geçirir. Bununla birlikte her yıl bazı bireyler ana rotadan batıya yönelerek Avrupa'ya gelir. Avrupa kayıtları özellikle sonbaharda yoğunlaşır. Türkiye ana üreme alanının batısında ve esas kışlama bölgesinin kuzeybatısında kalır; burada üreyen bir tür değildir ve daha çok göç dönemlerinde seyrek görülen konuk niteliğindedir. Batıya yönelen göçmenlerin düzenli biçimde Avrupa'ya ulaşabilmesi, türün yalnız rastlantısal savrulmalarla değil, bazı bireylerde tekrarlanan batı yönlü göç davranışıyla da açıklanabileceğini göstermektedir.

Mahmuzlu İncirkuşu iri, uzun bacaklı, uzun kuyruklu ve dik duruşlu bir incirkuşudur. Genel rengi sıcak kahverengi-devetüyü tonlarındadır; üst taraf koyu merkezli tüylerin oluşturduğu çizgili bir görünüme sahiptir. Alt taraf açık kremdir, göğüste belirgin koyu çizgiler bulunur ve bunlar yanlara doğru seyrekleşir. Baş deseni güçlüdür; açık kaş çizgisi, koyu göz çizgisi ve bıyık bölgesindeki kontrast özellikle yakından seçilir. Gaga diğer birçok incirkuşuna göre güçlü, bacaklar uzun ve açık renklidir. Adını veren en önemli yapısal özellik, arka parmağındaki son derece uzun ve nispeten düz tırnaktır. Yerde çoğu zaman gövdesini oldukça dik tutar; uzun bacakları ve kuyruğuyla küçük bir incirkuşundan çok ince yapılı bir tarla kuşu izlenimi verebilir. Blyth İncirkuşu en zor ayrıldığı türdür. Mahmuzlu İncirkuşunda yapı genellikle daha iri ve uzun bacaklı, gaga daha güçlü, arka tırnak daha uzun ve düz, duruş daha diktir; ancak tüy özellikleri örtüşebildiğinden ses büyük önem taşır. Bozkır İncirkuşundan ise daha çizgili üst ve alt tarafı, daha güçlü yapısı ve farklı yüz deseniyle ayrılır. Uçuş çağrısı kuvvetli, patlayıcı ve karakteristiktir; şüpheli bireylerin teşhisinde görüntü kadar çağrının duyulması da değerlidir.

Üreme döneminde Mahmuzlu İncirkuşu geniş, düz veya hafif dalgalı açık arazilerin kuşudur. Sibirya ve Orta Asya'da nemli ve kuru çayırlar, bozkırlar, nehir taşkın düzlükleri, seyrek çalılı otlaklar ve yer yer bataklık kenarındaki kısa bitkili alanlarda yaşar. Tamamen çıplak zeminden çok, yürüyerek beslenmesine izin veren fakat saklanabileceği kadar ot örtüsü bulunan alanları tercih eder. Islak çayırlarla daha kuru otlakların yan yana bulunduğu mozaikler özellikle elverişlidir. Yuva diğer incirkuşlarında olduğu gibi zemindedir; otların arasında veya bir bitki kümesinin korumasındaki sığ çukura yerleştirilir ve kuru otlarla döşenir. Göç ve kışlama döneminde habitat seçimi genişler. Hasat edilmiş tarlalar, nadas alanları, meralar, havaalanı çevresindeki çayırlıklar, kıyı düzlükleri, tuzcul çayırlar ve sulak alanların kuru kenarları kullanılabilir. Tehlike karşısında önce otların arasında koşarak uzaklaşabilir; sıkıştırıldığında aniden havalanıp belirgin çağrısını verir. Açık otlakların yoğun tarıma dönüştürülmesi, aşırı otlatma veya tersine alanların çalılaşması, üreme habitatının uygun yapısını değiştirebilir.

Mahmuzlu İncirkuşu ağırlıklı olarak hayvansal besinlerle beslenir. Kınkanatlılar, çekirgeler, cırcır böcekleri, tırtıllar, sinekler ve çeşitli böcek larvalarının yanında örümcekler ve başka küçük omurgasızları tüketir. Özellikle üreme döneminde böcekler hem erişkinlerin hem de yavruların temel besinidir. Sonbahar ve kış aylarında omurgasızların azalmasıyla küçük tohumlar ve başka bitkisel besinler de diyete katılabilir. Besinini çoğunlukla yerde yürüyerek arar; otların arasını ve çıplak toprak parçalarını dikkatle tarar, fark ettiği avın üzerine kısa bir koşuyla gider. Sığ ve nemli alanların kenarlarında, hayvanların veya tarımsal faaliyetlerin böcekleri açığa çıkardığı yerlerde beslenebilir.