Karasuratlı Çinte

Karasuratlı Çinte, doğu Palearktik bölgenin geniş bir bölümünde üreyen ve kışı daha güneyde geçiren göçmen bir çintedır. Üreme alanı Rusya'nın orta ve doğu kesimlerinden Sibirya, Baykal çevresi ve Rusya'nın Uzak Doğusu üzerinden kuzeydoğu Çin, Kore ve Japonya'nın kuzeyine kadar uzanır. Batı sınırında dağılışı daha parçalıdır. Sonbaharda güneye göç ederek Çin'in orta ve güney kesimleri, Kore Yarımadası, Japonya'nın güneyi, Tayvan ve Güneydoğu Asya'nın kuzeyinde kışlar. Göç sırasında nehir vadileri ve kıyı ovaları önemli geçiş alanlarıdır. Türkiye normal göç yollarının çok batısında kaldığından tür ülkemizde son derece nadir bir konuktur; görülen bireyler ana dağılıştan batıya sapmış rastlantısal göçmenlerdir. Avrupa'nın başka bölgelerinde de özellikle sonbaharda seyrek olarak kaydedilir. Doğu Asya'da ise uygun habitatlarda yaygın olabilir ve göç dönemlerinde diğer çinte türleriyle birlikte topluluklar oluşturabilir.

Karasuratlı Çinte orta yapılı, nispeten uzun kuyruklu, konik gagalı ve genel olarak sade renkli bir çintedır. Üreme tüyündeki erişkin erkeğin başı ve yüzü koyu arduvaz grisi ile siyahımsı tonlardadır; gaga çevresi, dizgin ve çene bölgesindeki koyuluk karakteristik karanlık yüz görünümünü oluşturur. Alt taraflar sarımsı yeşil veya zeytin sarısı, sırt ise sıcak kahverengi ve koyu çizgilidir. Böğürlerde ince koyu çizgiler görülebilir. Dişi daha soluk ve kahverengidir; başı gri-kahverengi, kaşı daha belirgin, yüz deseni erkeğinkinden çok daha zayıftır. Alt taraflarında sarımsı ton korunmakla birlikte göğüs ve böğürler daha çizgili olabilir. Gençler dişiye benzer, fakat daha yoğun çizgili ve daha mat görünür. Üreme dışındaki erkeklerde de başın koyuluğu tüylerin açık kenarları nedeniyle kısmen örtülür. Kuyruk dış teleklerindeki beyazlık uçuş sırasında fark edilebilir. Gaga üst kısmı koyu, alt kısmı daha açık tonlu olabilir. Benzer dişi çintelerden ayrımında zeytin tonlu alt taraflar, yüz deseni, sırt çizgileri ve kuyruk yapısı birlikte değerlendirilmelidir. Uçuşu hızlı ve hafif dalgalıdır. Çoğunlukla alçak bitki örtüsü içinde hareket eder; erkekler üreme döneminde çalı veya küçük ağaçların açık dallarından öter. Çağrıları ince ve keskin, ötüşü ise kısa ve tekrarlanan melodik cümlelerden oluşur.

Karasuratlı Çinte üreme döneminde yoğun fakat alçak alt örtüye sahip açık ormanları, orman kenarlarını, nehir ve dere boylarındaki çalılıkları, söğüt topluluklarını ve nemli çayırlara komşu çalı kuşaklarını tercih eder. Sık çalı örtüsü üreme alanlarının önemli bir özelliğidir. Orman içindeki kapalı ve alt tabakası zayıf bölümlerden çok, ışığın zemine ulaştığı ve çalı gelişiminin güçlü olduğu kenarları seçer. Yuvasını genellikle yere çok yakın bir çalının, ot kümesinin veya sık bitki örtüsünün içine gizler. Çanak biçimindeki yuva kuru otlar, saplar, yaprak parçaları ve ince köklerden yapılır; iç kısmı daha ince bitkisel malzemeyle döşenir. Göç ve kış dönemlerinde habitat seçimi genişler. Tarla kenarları, sazlık çevreleri, nehir taşkın düzlükleri, yabani otlu açıklıklar, çalılıklar ve seyrek ağaçlı tarım alanlarında görülebilir. Kışın pirinç tarlaları ve hasat sonrası açık arazilerden de yararlanabilir. Bu dönemlerde çoğunlukla zemine yakın kalır ve besin bulunan alanlarda diğer çintelerle karışık sürüler oluşturabilir.

Karasuratlı Çintenin beslenmesi mevsime göre belirgin biçimde değişir. Üreme döneminde böcekler, larvalar, örümcekler ve diğer küçük omurgasızlar önemli yer tutar; yavruların hızlı gelişimi sırasında protein bakımından zengin bu besinlerin önemi daha da artar. Üreme dönemi dışında ise beslenme büyük ölçüde küçük tohumlara yönelir. Yabani otların ve çeşitli otsu bitkilerin olgunlaşmış tohumlarını çoğunlukla yerde veya yere yakın bitki başlarında toplar. Sonbahar göçünde ve kışlama alanlarında tohum taşıyan açık alanlar sürülerin yoğunlaşmasına neden olabilir. Çalılıkların koruması ile hemen yanındaki açık, tohumlu zeminlerin birlikte bulunması kış habitatlarının değerini artırır.