TÜR DETAYI

Büyük Ak Balıkçıl

Great Egret Ardea alba
Görülme
Yıl Boyu
Büyük Ak Balıkçıl - Ardea alba kuş fotoğrafı
Fiziksel özellikleri
Boy Boy 80-104 cm
Kanat Açıklığı Kanat Açıklığı 131-170 cm
Ağırlık Ağırlık 700-1700 gr
Görüldüğü İller
Büyük Ak Balıkçıl Türkiye dağılım haritası
İllere göre görüldüğü aylar
İllere göre görüldüğü aylar
Türün sesi
Türün videoları
Videolar (0)
Koruma Durumu
IUCNBERNCITESMAKOSB
LCEk-II--Ek-III
Kod Açıklamaları >

Yayılışı

Büyük Ak Balıkçıl, dünyanın çok geniş bir bölümünde görülen ve farklı kıtalarda çeşitli alt türlerle temsil edilen büyük bir balıkçıldır. Avrupa'nın orta ve güney kesimleri, Afrika, Asya'nın büyük bölümü, Avustralya ile Kuzey ve Güney Amerika'da yayılış gösterir. Avrupa'daki önemli üreme alanları özellikle Orta ve Doğu Avrupa'daki geniş sulak alanlarda yoğunlaşır; dağılımı Türkiye üzerinden Kafkasya, Orta Doğu ve Orta Asya'ya doğru devam eder. Son yıllarda Avrupa'da yayılışını kuzeye ve batıya doğru belirgin biçimde genişletmiştir. Türkiye'de yıl boyunca görülebilir; uygun sulak alanlarda üreyen bireylerin yanında göç ve kışlama dönemlerinde farklı bölgelerden gelen kuşlarla sayıları artabilir. Kuzeyde üreyen popülasyonlar daha belirgin göç hareketleri gösterirken sıcak bölgelerde yaşayanların bir bölümü yerleşiktir. Göç ve kış dönemlerinde tek başına görülebileceği gibi besin bakımından zengin alanlarda gevşek topluluklar oluşturabilir.

Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri

İri, uzun boyunlu ve uzun bacaklı, tamamen beyaz tüylü bir balıkçıldır. Boyu yaklaşık 85–100 cm'ye, kanat açıklığı 130–170 cm'ye ulaşabilir; ağırlığı çoğunlukla 700–1500 gram arasındadır. Gri Balıkçıl büyüklüğüne yaklaşmasına rağmen tamamen beyaz oluşuyla kolayca fark edilir. Üreme dönemi dışında gaga çoğunlukla sarı, bacaklar ve ayaklar koyu renklidir. Üreme döneminde gaga koyulaşabilir, göz çevresindeki çıplak deri belirgin renk değişiklikleri gösterebilir ve sırtta uzun, zarif süs tüyleri gelişir. Boynu çok uzun ve ince olup dinlenirken veya uçarken karakteristik S biçiminde kıvrılır. Uçuş sırasında boynunu geriye toplaması onu boynunu ileri uzatarak uçan leyleklerden ayırır. Küçük Ak Balıkçıl'dan belirgin biçimde daha iri, daha uzun boyunlu ve güçlü yapılıdır; ayrıca üreme dışı dönemde sarı gagası önemli bir ayrım özelliğidir. Erkek ve dişi görünüş bakımından benzerdir. Avlanırken uzun süre hareketsiz durabilmesi ve ardından boynunu yıldırım hızında ileri uzatması en karakteristik davranışlarından biridir.

Habitat

Büyük Ak Balıkçıl yaşamının büyük bölümünü sulak alanlarla bağlantılı geçirir. Tatlı veya hafif acı göller, geniş sazlıklar, deltalar, lagünler, nehir kıyıları, bataklıklar, taşkın ovaları, balık havuzları ve sığ rezervuarlar başlıca habitatlarıdır. Avlanmak için çoğunlukla sığ, açık suları tercih eder; ancak üreme dönemi dışında sulak alanlardan uzaklaşıp nemli çayırlarda ve tarım arazilerinde de görülebilir. Üreme habitatında geniş ve rahatsız edilmemiş sazlıklar özellikle önemlidir. Bazı bölgelerde yuvasını yoğun sazların içine, başka bölgelerde ise su üzerindeki çalı veya ağaçlara kurar. Tek başına yuvalayabilse de çoğunlukla diğer balıkçıllar, kaşıkçılar, aynaklar veya karabataklarla aynı kolonileri paylaşabilir. Yuva iri bitki sapları ve dallardan yapılmış geniş bir platform şeklindedir. Dişi genellikle 3–5 yumurta bırakır ve kuluçka görevine her iki eş katılır. Üreme sonrasında habitat kullanımı genişler; suların çekildiği kıyılar ve balıkların sığ alanlarda yoğunlaştığı bölgeler özellikle cazip beslenme alanları haline gelir.

Beslenme

Büyük Ak Balıkçıl fırsatçı bir etçildir ve beslenmesinin önemli bölümünü balıklar oluşturmasına rağmen çok çeşitli avları tüketebilir. Kurbağalar ve diğer amfibiler, küçük sürüngenler, sucul böcekler, iri böcek larvaları, kabuklular ve küçük memeliler besinleri arasındadır. Uygun fırsatlarda küçük kuşları ve diğer küçük omurgalıları da yakalayabilir. Genellikle sığ suda yavaş adımlarla ilerleyerek veya tamamen hareketsiz bekleyerek avlanır. Av yeterince yaklaştığında uzun boynunu hızla ileri fırlatır ve güçlü, sivri gagasıyla yakalar. Bazen su içerisindeki avı hareketlendirmek için ayağını kullanabilir veya daha aktif biçimde yürüyerek besin arayabilir. Üreme dönemi dışında çayırlara ve tarlalara çıkarak tarla fareleri gibi küçük memelileri avlaması da karakteristiktir. Beslenme alanını su seviyesine ve mevcut av miktarına göre değiştirebilir. Balıkların sığ alanlarda yoğunlaştığı dönemlerde çok verimli şekilde avlanırken sucul avların azaldığı zamanlarda karasal avlara yönelmesi, farklı mevsim ve habitat koşullarından yararlanabilmesini sağlayan önemli bir davranışsal esnekliktir.