Uzunkuyruklu Korsanmartı, Kuzey Yarımküre'nin yüksek enlemlerinde çevresel bir dağılımla üreyen uzun mesafeli göçmen bir deniz kuşudur. Alaska ve Kanada'nın kuzeyi, Grönland, İskandinavya ve Rusya'nın arktik bölgelerinden Sibirya'nın doğusuna kadar uzanan tundra kuşağında ürer. Üreme dönemi sona erdiğinde açık denize çıkar ve yılın büyük bölümünü karadan uzakta geçirir. Atlantik ve Pasifik üzerinden güneye göç ederek Güney Yarımküre'nin ılıman ve soğuk denizlerine kadar ulaşır. Diğer korsanmartılardan daha açık denizci olması nedeniyle göç dışında kıyılarda seyrek görülür. Türkiye ana göç yollarının dışında kalır ve tür ülkede nadir bir geçit kuşudur. Özellikle ilkbahar ve sonbaharda deniz üzerinde görülebilir; kuvvetli rüzgârlar sırasında kıyıya yaklaşabilir. Türkiye'de üremez. Göç sırasında çoğunlukla tek bireyler veya küçük gruplar halinde hareket eder.
Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri
Uzunkuyruklu Korsanmartı, korsanmartıların en narin yapılı olanıdır. İnce gövdesi, dar ve sivri kanatları ile hafif uçuşu nedeniyle uzaktan bir sumruyu andırabilir. Üreme giysisindeki erişkinin baş tepesi siyah, yüzü ve alt tarafları açık renkli, boynun yanları sarımsıdır. Sırt ve kanat üstleri gri-kahverengi tonlardadır. En belirgin özelliği ortadaki iki kuyruk teleğinin olağanüstü uzayarak ince ve sivri uzantılar oluşturmasıdır. Bu telekler Korsanmartının kuyruk uzantılarından belirgin biçimde daha uzun ve incedir. Gaga kısa, koyu renkli ve diğer korsanmartılara göre daha küçük görünür. Kanatlardaki beyaz el teleği parlaması oldukça sınırlıdır. Genç bireylerde uzun kuyruk telekleri bulunmaz; tüyler kahverengi ve gri tonlarda, sırt ile alt taraflar çizgili veya pullu görünümdedir. Bu dönemde diğer genç korsanmartılardan ayrılması güç olabilir. Daha küçük başı, kısa gagası, ince gövdesi ve hafif uçuşu önemli ipuçlarıdır. Uçuşu zarif, esnek ve çeviktir; sakin havalarda yavaş ve hafif kanat vuruşlarıyla süzülebilir.
Habitat
Üreme döneminde yüksek Arktik'in açık tundralarında yaşar. Kuru veya hafif nemli tundra düzlükleri, seyrek bitkili yükseltiler, gölet çevreleri ve alçak bitkilerle kaplı açık araziler tercih edilir. Üreme başarısı bölgedeki küçük kemirgenlerin, özellikle lemminglerin bolluğuyla yakından ilişkilidir. Lemminglerin çok olduğu yıllarda yoğun biçimde yuvalayabilir; sayılarının düştüğü yıllarda bazı çiftler üremekten vazgeçebilir. Yuva yerde, çoğunlukla açık görüş sağlayan hafif yükseltili bir noktadaki sığ çukurdur. Eşler yuva çevresini saldırgan biçimde savunur. Üreme bittikten sonra yaşam ortamı tamamen değişir ve kuşlar açık okyanusa yönelir. Yılın geri kalanında kıyıdan yüzlerce kilometre uzaktaki pelajik sularda bulunabilir. Okyanus akıntılarının besini yoğunlaştırdığı bölgeler ve deniz yüzeyinde küçük balıkların toplandığı alanlar tercih edilir. Korsanmartı ve Kütkuyruklu Korsanmartıya göre kıyıya daha az bağımlıdır.
Beslenme
Üreme döneminde lemmingler ve diğer küçük kemirgenler temel besinleri arasındadır. Tundra üzerinde hafif uçuşlarla dolaşarak avını arar ve gördüğü kemirgenlerin üzerine iner. Ayrıca böcekler, küçük kuşlar, yumurtalar, yavrular ve çeşitli hayvansal besinlerden yararlanır. Lemminglerin az olduğu yıllarda besin yetersizliği üremeyi doğrudan etkileyebilir. Denizlerde küçük balıklar, kabuklular ve deniz yüzeyindeki diğer küçük canlılarla beslenir. Diğer deniz kuşlarını kovalayarak avlarını bırakmaya zorlasa da kleptoparazitizm Korsanmartıya göre beslenmesinde daha az baskındır. Deniz yüzeyindeki canlıları doğrudan toplaması ve kendi avını yakalaması daha yaygındır.