Mevsimin güzünde, Mavi gökyüzünde, Biriken kapkara bulutlardan, Düşer yalnızlığımın ilk hüzünlü damlası. Ve sen… Saçlarımda dolaşan ellerin, Usulca uzaklaşırken tenimden, Sararmış ağaçların Yorgun yaprakları misali, Düşer toprağın müşfik kucağına. Şimdi ben, Hiç gelmeyecek bir aşka, Hiç yaşanmayacak bir sevdaya, Hazırlarım kendimi; Yeni hüzünlere… •Adem DEMİR•